Ölüm Şiirleri Can Yücel

'Karışık Şiirler' forumunda Ezlem tarafından 29 Nisan 2011 tarihinde açılan konu

  1. Ezlem Üye


    Ölüm ile ilgili Şiirler
    Can Yücel Ölüm Şiirleri

    Ölüm ve Oğlum
    Ölüm ve Oğlum
    Ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm
    Şalgam suları iniyor şakaklarımdan
    ben hala susuyorum
    Gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu...
    Nerde kaldı bire saka kuşu
    Su gibi bildiğin o su kasidesi?
    Ve dudaklarımı sevsinler
    bir barut bulutuyla sanki
    ortadan biçilmiş bir güneş
    Aynı çığlığı mı ezberleyecek dersin
    akşamcılar akşama tövbe edinceye dek

    Düzayaktı Attar A'met Efendiden Kartal Baba Tekkesine
    Bu seferki yolum ise
    ardımdan gelen kolun
    ölüsıra yürüyen
    kilden, kirloz bir bayrak
    epiy de yokuş üstelik
    ve giderayak
    Sırtına vurmuş yada
    buruşuk bir şipka biberini
    Meyvahoşa koşturuyor
    mork çizmeleriyle bir kırkayak
    Nasıl koşturduysa tulumbacılar eskiden
    yeşil karga tulumbalarını yangına
    Yandım diye böğürmüşüm
    Böğrüm yiyince böğrümden
    o çiğköfteyi
    YANDIM

    Öylebi kuşaktık ki biz oğlum
    yine de sen ölüyorsun
    boynuna sarılınca ben
    Ve o domuz var ya İncildeki
    cümle günahı yüklenip
    uçuruma atlayan domuz
    Biz öyle bilem olamıyoruz...
    Meşksiz aşklarla senlerin
    başına tacettiğimiz
    o güzelim elmayı
    Utanmadan o ulusal
    akbabamıza sunuyoruz
    kellerinizle birlikte
    Bu gidişle korkarım
    bi tek ses kalacak bizden
    tıkırtısı farenin
    Kendi tahta kuyruğunu kemiren

    Cama vurulmuş güneş kırıldı
    Nar daneleri döküldü suya
    Yandım diye böğürüyorum
    Ama bu kırkayak oynunda
    Öyle yakın ki ölümle oğlum
    Uyak oluvermişler adeta
    Ben ne demeye hala
    Sözümona bir inci gibi
    Acının yanardağ bardağında
    Kendi kendime eriyim?
    Oysa bu dünya denen ağacın
    Türkiye denen çatağında
    Öyle bir oğul var ki oğul
    Ölüme değil, ölüme
    Yaşanmaya bi ölüm bal

    Cama vurulmuş güneş kırıldı
    Nar daneleri döküldü suya
    Gayrı adam oldu diye babam
    Oğlum beni sevse ya


    CAN YÜCEL


    Baharla Ölüm Konuşmaları - Can YÜCEL

    I

    Memelerim koparıyor

    Yüzyıl süren bir yalnızlık

    dile gelmişçesine

    Nasıl nasıl bir sevinç yarabbi!

    Ve ağrıya

    ağrıya tabi,

    ağraya

    ağraya ağbi

    Nakkaş Tepe de ancak

    bezmimize böyle gelmiştir

    Gelincikleri ve Nazım Hikmet’leriyle

    Yerbilimsel bir hapisten sonra

    II

    İçimdeki karanlığı patlatacağım

    Zifiri bir Su akacak

    kamışımdan toprağa

    Bir kedi yavrulayacak

    köpek dişli bir kedi

    Ve böğürtlenler köpürecek ağzından

    Yedikçe

    kendi

    kendini

    mayhoş

    Ya da Posta Nazırı dedemden kalma

    Mors’un en morundan bir karga

    Konacak karşıki direğin doruğuna

    Düşmanlarım öyle doldurmuşlar ki onu

    Ne kadar taşlasan boş

    oynamıyor yerinden

    Ben kargadan korkmam ama

    bunun gözleri baykuş

    Ve tüyleri güngörmedik deniz dipleri kadar ıslak